Waarom ik mij WEL laat vaccineren tegen kinkhoest in de zwangerschap..

Waarom ik mij WEL laat vaccineren tegen kinkhoest in de zwangerschap..

Sinds drie jaar kun je je als zwangere in Nederland eindelijk laten inenten tegen kinkhoest, dit om je ongeboren baby te beschermen al vóór deze zijn of haar eerste prikjes krijgt bij een bezoek aan het consultatiebureau met 8 weken..

Over het wel of niet vaccineren bestaat dan ook veel discussie, ieder zijn eigen keuze en in mijn ogen is er geen goed of fout!

Ikzelf heb een hele goede reden waarom ik me WEL laat vaccineren. Toen onze eerste dochter werd geboren in oktober 2015 kreeg zij kinkhoest toen ze slechts vijf weken oud was – dit was dus drie weken voor ze daar tegen ingeënt zou worden bij het consultatiebureau. Ons kleine meisje heeft meer dan een week moeten vechten voor haar leven in het ziekenhuis en heeft enorm veel dips gehad – ik als moeder sliep élke dag van de opname bij haar en ik kon haar geen seconde uit het oog verliezen of alle ziekenhuis apparaten begonnen te piepen of ze liep compleet blauw aan omdat ze van het vele slijm dat ze niet kon ophoesten niet meer kon ademen waarna de artsen met zuurstof weer naar binnen moesten rennen om haar te helpen 💔 mijn moederhart brak in duizend stukjes om haar daar zo doodziek in dat bedje te zien liggen, vechtend voor haar leventje van slechts vijf weken oud!

De periode van kinkhoest was een ware hell en ook na de tijd heeft ze nog zeker een paar maanden last gehad van de gevolgen van kinkhoest (slechter slapen, maanden een piepende ademhaling en moeizaam drinken met verslikken en spugen als gevolg..)

Het was zelfs zo erg dat Hart van Nederland nog bij ons is komen filmen toen ze weer thuis was omdat er maar heel weinig bekend is bij de meeste mensen over dit zeer gevaarlijke virus dat de dood als gevolg kan hebben als er niet tijdig wordt ingegrepen! Zodra dit vaccin ook in Nederland beschikbaar werd voor zwangeren heb ik mij dan ook direct laten inenten, nooit dat ik zoiets angstigs als dit nog een keer mee wilde maken – vanaf 16 december dit jaar wordt deze vaccinatie dan ook voor alle zwangeren tussen de 28 en 32 weken vergoed – helaas val ik daar in deze zwangerschap net buiten dus heb ik zelf €40 moeten betalen om hem alsnog te kunnen halen.

Alles voor onze baby, toch?!

Weekoverzicht #2 – derde trimester, nieuwe medicijnen, 3D/4D echo, naar de verloskundige en een druk weekend voor de boeg..

Weekoverzicht #2 – derde trimester, nieuwe medicijnen, 3D/4D echo, naar de verloskundige en een druk weekend voor de boeg..

Maandag 04/11 • Een nieuwe week is weer begonnen, evenals een nieuwe mijlpaal in mijn zwangerschap. Ik tikte vandaag de 27 weken aan en dat betekend dat ik officieel in het derde en laatste trimester van mijn zwangerschap ben beland, nog een kleine 10 tot 13 weken te gaan en dan kan ik dus eindelijk babyknuffelen en zien wie er 9 maanden in mijn buik heeft gewoond! De oudste mocht vandaag weer naar school en haar brengen ging met de nodige moeite want ik had ontzettend last van mijn nierstuwing en de bijbehorende aanvallen en weeën als gevolg daarvan, gelukkig bood (o)ma aan om haar weer op te halen zodat ik niet nogmaals hoefde te lopen. Morgen met de huisarts in overleg of ik toch die andere medicatie mag proberen die de gynaecoloog me afgelopen weekend wilde voorschrijven, want met 3x 1000mg paracetamol lijkt er geen verbetering of verlichting van de pijn in te zitten helaas. We zullen zien..

Dinsdag 05/11 • In de ochtend mochten beide kinderen weer naar school en had de oudste een schoolontbijt en moest dus haar eigen eten meenemen. Zelf mocht ik dus vandaag eindelijk mijn nieuwe medicijn tegen nierstuwing ophalen, helemaal blij dat ik was blijkt me dit geintje dus even €17 per vier dagen te gaan kosten – weg is de hoop op een middel dat mijn pijn kan verlichten, dit bedrag is mij helaas veel te hoog en er zit dus niks anders op dan maar weer door te gaan met paracetamol die eigenlijk niks lijkt te doen! Helaas..

Woensdag 06/11 • Wij hadden vandaag de langverwachte 3D/4D echo maar deze liep iets anders dan verwacht – onze dame lijkt nogal eigenwijs te zijn en doordat mijn placenta aan de voorkant ligt, lag deze precies voor haar gezicht en hebben we dus ook helemaal niks kunnen zien. We kwamen erachter dat ons meisje een kleintje is dat een week achter loopt op haar groei, iets waarover ik me eigenlijk nog geen zorgen zou moeten maken maar natuurlijk doe ik dat stiekem wel. Ook hebben we een nieuwe datum gekregen om terug te komen voor een herhaling van de 3D/4D echo voor over drie weken en hopen dat ze dan meer van zichzelf laat zien want ik ben best wel nieuwsgierig! Morgen weer een standaard controle bij mijn eigen verloskundige staan, eens kijken wat zij zegt over het feit dat ons meisje een week achter loopt op de groei.

Donderdag 07/11 • Twee van de drie mochten vandaag weer naar school, terwijl de jongste weer mee naar huis ging voor een dutje kwam oma oppassen want ik had zelf een afspraak bij de verloskundige staan waar ik in totaal 12km voor moest fietsen. Mijn bloeddruk was goed, hartje van de baby was goed, mijn baarmoeder was iets kleiner dan de termijn maar nog niks om me zorgen over te hoeven maken op dit moment zei de verloskundige. Ik mag morgen weer bloedprikken en op 25 november heb ik een groeiecho staan, tot die tijd moest ik me niet teveel zorgen maken over de groei van de kleine meid dus dat advies gaan we maar eens proberen op te volgen..

Vrijdag 08/11 • De laatste dag van de werkweek en de oudste mocht weer naar school, na haar te hebben afgezet ben ik met de jongens boodschappen gaan doen en heb ik op de terugweg bloed laten prikken voor de 27 weken screening (het meten van glucose, ijzer etc) en heb ik meteen een afspraak gemaakt voor aankomende week voor het zetten van de kinkhoestvaccinatie voor zwangeren. De rest van de dag hebben we rustig aan gedaan, deed ik nog twee kleine workouts en gingen de kinderen op tijd naar bed want die waren wel toe aan wat rust.

Zaterdag 09/11 • Deze zaterdag hebben we weinig spannends gedaan, ik stond op tijd op om een aantal dingen van mijn to do list af te strepen. Zo moesten er boodschappen gedaan worden voor de verjaardag van Milan morgen, bakte ik een heerlijke kersen monchoutaart, maakte ik het grootste deel van het huishouden vast aan kant en was de rest van de dag vrij relaxt!

Zondag 10/11 • Hiep hiep hoera, vandaag werd onze grote vriend DRIE jaar! De tijd is echt voorbij gevlogen en zo zijn we al weer 3285 dagen verder, van een baby van bijna 4 kilo naar een grote knul van bijna 17 kilo. In de ochtend pakten we cadeautjes uit en deden we rustig aan en in de middag kwamen de opa’s en oma’s op visite met nóg meer cadeautjes – deze meneer heeft zich prima vermaakt en deze mama is blij dat na drie verjaardagen in vier weken tijd eindelijk de slingers opgeruimd mogen worden haha!

Weekoverzicht #1 – einde van de vakantie, griep, Miracle Morning, uiteten en eindigen in het ziekenhuis..

Weekoverzicht #1 – einde van de vakantie, griep, Miracle Morning, uiteten en eindigen in het ziekenhuis..

Dinsdag 29/10 • Vandaag mochten de twee oudste kinderen weer naar school, het is voor ons de tweede dag na de vakantie en we moesten weer even terug in ons ritme komen. Om 07:50 vertrokken we met ons vieren lopend richting school om vervolgens eerst de één af te zetten bij de peuterspeelzaal en daarna ging grote zus door naar haar eigen klas. In de ochtend was er al wat gedoe omdat Milan ineens moest overgeven vlak voor we weg gingen maar buiten dat had hij geen koorts en hij wilde dan ook graag naar school. Omdat ik zelf veel last had van harde buiken en wat weeën heeft oma hem om 11:00 opgehaald en thuis gebracht, slechts een half uur na thuiskomst werd hij ziek en kreeg hij dus alsnog koorts – een zetpil erin en naar bed waar hij toch een goede twee uur achter elkaar heeft liggen slapen om vervolgens gelukkig wat vrolijker wakker te worden. Hopelijk blijft het bij deze ene dag en is hij morgen weer de oude..

Woensdag 30/10 • Daar waar ik gisteren nog zo hoopte dat Milan vandaag beter zou zijn blijkt nu ook Megan de griep en koorts te pakken te hebben, twee van de drie zijn dus geveld en kunnen niet naar school toe vandaag. Over de nacht laten we maar niks zeggen want van slapen kwam weinig tot helemaal niets, mijn moeder kwam in de middag nog even langs om een half uur op de kinderen te passen zodat ik toch wat boodschappen kon doen zonder alle zieken mee te hoeven sleuren naar de winkel. Wij hebben ons vandaag binnen opgesloten en zongen sinterklaasliedjes, keken naar de intocht van vorig jaar, maakten sinterklaas kleurplaten en eindigden de dag met wat kerstliedjes hahaha.

Donderdag 31/10 • Happy halloween! Deze nacht heeft gelukkig iedereen heel erg goed geslapen dus even wat vernieuwde energie voor de dag, de beide kinderen blijven nog een dagje thuis om uit te zieken en hopelijk kunnen ze morgen weer naar school. We hebben het vandaag in ieder geval rustig aan gedaan en de kinderen hebben geen koorts meer gehad de rest van de dag, hopelijk blijft het ook vannacht goed gaan en kunnen ze morgen weer lekker naar school want de oudste wil niets liever dan dat!

Vrijdag 01/11 • Eindelijk zijn de kinderen weer koortsvrij en mocht de oudste weer naar school, daar had ze zo naar uitgekeken want er kwamen drie nieuwe kindjes bij haar in de klas. Ik stond vandaag bewust om 05:30 uur op om aan mijn Miracle Morning routine (naar het gelijknamige boek van Hal Elrod) te beginnen, heerlijk een uur voor mezelf gehad om mezelf op persoonlijk vlak te kunnen ontwikkelen (mediteren, lezen, een kleine workout en in mijn gratitude journal schrijven..) Na mijn Miracle Morning kon de dag beginnen en zette ik het ontbijt klaar, bracht de oudste naar school, deed met beide jongens boodschappen, kwam oma even oppassen zodat ik naar de bekkenfysio kon en om 14:00 uur was het weer tijd om de oudste van school te gaan halen! En dan nu tijd voor het weekend want daar zijn we écht aan toe..

Zaterdag 02/11 • Eindelijk weekend en dus geen gehaast in de ochtend. Wij hadden een keer niks op de planning staan voor deze dag, ook wel eens lekker. In de ochtend speelden de kinderen buiten in de tuin met hun winterjassen en laarzen aan, zochten ze beestjes en bouwden ze met papa iets van hout. Ook in de middag waren we totaal niet productief en genoten we lekker van binnenspelen en deden alle kids nog een middagdutje. Helaas werd de oudste na haar dutje ziek en tikte de 39.7 graden koorts aan en dat terwijl ze net anderhalve dag beter leek te zijn. Aan het einde van de middag ging ik met mijn moeder uit eten, zonder kinderen en zonder mannen! Iets waarvan we besloten dat we dat vaker zouden moeten doen want het was mega relaxt zo met zijn tweeën en het eten was héérlijk.

Zondag 03/11 • Deze nacht werd in ineens opgenomen in het ziekenhuis in Enschede nadat ze erachter kwamen dat ik last had van vergrootte nieren en nierstuwingen, totaal onverwachts en zéér pijnlijk (zie vorige blog voor meer info). Gelukkig mocht ik aan het einde van de dag weer naar huis en hoefde ik slechts een nacht te blijven. De rest van de dag heb ik heel erg rustig aan gedaan en nu is het kijken wat de overige 13 weken van de zwangerschap gaan doen met deze pijn..

Bijna 27 weken zwanger en de eerste ziekenhuisopname is een feit!

Bijna 27 weken zwanger en de eerste ziekenhuisopname is een feit!

Van gezellig uit eten met mijn moeder (als cadeau voor mijn verjaardag) naar een pijnlijke rit richting het ziekenhuis slechts drie uur later. Waar we de dag zo goed hadden afgesloten met een lekker etentje had ik niet gedacht drie uur later in het ziekenhuis te liggen, een beetje een domper was het dus wel! Het begon met veel last hebben van harde buiken en weeën, bij het naar de toilet gaan zag ik dat ik wat bloed had verloren (een klein beetje maar gelukkig..) en daarna begonnen de krampen in mijn buik en rug ineens toe te nemen. Na dit een uur te hebben weg gezucht toch besloten de dienstdoende verloskundige maar te bellen want het werd toch wel ineens erg pijnlijk, deze was nog bij een bevalling dus moesten we even wachten tot ze ons terug zou bellen. In de tussentijd werd de pijn bijna ondraaglijk en nadat ze ons had terug gebeld mochten we meteen richting het MST in Enschede gaan rijden, wel moesten we nog even wachten op mijn vader die op onze andere drie kinderen zou passen – zij lagen inmiddels al te slapen en kregen gelukkig nergens wat van mee. Na een rit van een half uur, een hoop wegopbrekingen en zelfs nog de verkeerde parkeergarage te zijn ingereden kwamen we dan eindelijk bij de afdeling Verloskunde waar mijn eigen verloskundige al stond te wachten. Meteen werden we naar een kamer apart gebracht en begon het onderzoeken waar de pijn vandaan kon komen, voor bevallen was het met 26.5 weken nog te vroeg dus hoe kwam ik ineens aan zoveel pijn?

Er werd een echo gemaakt en ons kindje werd van top tot teen erg goed nagekeken, gelukkig deed zij het prima in mijn buik en lag daar het probleem niet. Met de echo konden ze wel zien dat ik een overvolle blaas had (hoe dan, ik was net nog geweest?) en keken ze daarom ook meteen even naar mijn nieren. Deze bleken licht vergroot en ze konden ook zien dat ik een nierontsteking had – daarop werd er meteen urine afgenomen, bloed geprikt en kreeg ik een infuus aangelegd met de mededeling dat ik moest blijven. Aanvallen van nierstuwing was waar ik last van had was wat ze vertelden, iets wat mij vrij onbekend in de oren klonk maar de pijn schijnt dus te vergelijken te zijn met het hebben van nierstenen en nierkolieken – oké, auch!

Helaas werd het dus niet terug naar mijn kindjes maar een nachtje in het ziekenhuis tot de volgende dag alle uitslagen binnen zouden zijn, wat een vette domper na zo’n gezellig etentje met mijn moeder. Ik kreeg een kamer toegewezen en inmiddels was het al 00:10 uur in de nacht, slapen was nog niet zo gemakkelijk met die vreselijke pijn en de weeën die ik kreeg juist weer door die aanvallen van nierstuwing. Uiteindelijk ben ik rond een uur of 02:00 in slaap gevallen en heb ik toch nog een schamele drie en een half kunnen slapen, beter iets dan niets!

De volgende ochtend was ik al vroeg wakker, want tja honger.. maar op het ontbijt moest ik zeker nog wachten tot een uur of 08:00. De arts zou daarna haar rondes gaan lopen tot een uur of 12:00 en je raad het vast al, ik was de laatste in de rij die aan de beurt was dus dat kon nog wel een tijdje duren. Helemaal aan het einde kwam ze eindelijk mijn kant op om te vertellen dat mijn bloed gelukkig goed was, in mijn urine waren licht verhoogde waardes van leukocyten (leuko-wattes?) te vinden dus moest ik wederom urine inleveren en deze moet zelfs 10 dagen op kweek staan! Omdat de rest er verder goed uitzag mocht ik gelukkig toch naar huis, ik mag het eerst proberen met paracetamol bij nierstuwing aanvallen en mocht dit niet werken dan moest ik opnieuw contact opnemen en zouden ze mijn een middel (Buscopan) voorschijven dat sterker is en misschien meer mijn pijn zou kunnen onderdrukken tijdens zo’n aanval.

En dan komen natuurlijk de goedbedoelde tips van rustig aandoen en niet teveel moeten willen doen, klinkt leuk maar ik heb drie kinderen onder de 4.5 jaar rondlopen waarvan er één naar school gaat en de ander naar zijn peuterspeelzaal zou moeten. Iets met geen rijbewijs hebben en dus elke dag zeker 4 tot 6 keer 20 minuten moeten lopen – in mijn omgeving hier geen mensen die een deel van de zorg over zouden kunnen nemen dus moeten we het toch zelf doen. We blijven positief en hopen er maar het beste van, gelukkig gaat het met het kleine meisje in mijn buik prima en dat is voor mij het belangrijkste!

Het leed dat bekkeninstabiliteit heet..

Het leed dat bekkeninstabiliteit heet..

Bijna bij het derde trimester aanbeland en daar gaan we weer, bekkeninstabiliteit. Bij de eerste zwangerschap heeft dat me zelfs vanaf week 20 in een rolstoel doen belanden, bij mijn beide twee jongens ging het redelijk goed en ook deze vierde zwangerschap mag ik het helaas toch weer ontgelden. Het begon bij pijn laag in mijn rug en stuitje zo rond een week of 22 maar met voldoende beweging leek het aardig te doen, tot we een kleine drie weken verder waren en ik ineens bijna niks meer kon van de pijn. Bij mijn vorige zwangerschappen heb ik nooit bij een bekkenfysio aangeklopt maar deze keer besloot ik het toch wel te doen, ik heb immers nog drie jonge kinderen rondlopen dus veel rust houden is er helaas niet bij. Vorige week had ik mijn eerste behandeling staan en ook deze week mag ik weer terugkomen voor mijn tweede behandeling, middels het los masseren van de bekken en een aantal oefeningen die ik elke dag thuis moet doen hoop ik zo toch met wat minder pijn de rest van mijn zwangerschap door te kunnen komen – want tja ik moet immers nog een kleine drie maanden vol zien te maken voordat de kleine dame zich aandient.

Waar ik bij mijn andere zwangerschappen nog niet zo veel verplichtingen had, gaan nu de twee oudsten naar school en naar de peuterspeelzaal. Als moeder zonder rijbewijs betekend dat dus dat ik op de meeste dagen toch gauw een anderhalf uur bezig ben met het heen en weer lopen om twee van de drie kinderen van en naar school te brengen terwijl de jongste in zijn buggy ook elke keer mee moet. Het houdt je fit maar ik vind het soms ook wel erg zwaar wanneer ik een slechte dag heb en mijn bekken zo vast zitten dat ik amper nog kan lopen, helaas zijn er weinig tot geen mensen in mijn omgeving die de kinderen van en naar school kunnen brengen dus de meeste dagen ben ik toch op mezelf aangewezen.

Hopelijk kan de fysio de komende weken nog wat voor me betekenen zodat ik met minder pijn de laatste drie maanden van mijn zwangerschap door kan komen. Ondanks de pijn geniet ik van het zwanger zijn, vooral nu ik me extra bewust ben dat dit dan ook écht mijn laatste zwangerschap zal zijn..